Το Lalane είναι η νέα all day brasserie με την υπογραφή του Αλέξανδρου Τσιοτίνη, που σερβίρει στο Μαρούσι comfort φαγητό με μεσογειακό γευστικό πυρήνα, και γαλλική φινέτσα.
Αν κινείσαι καθημερινά στα βόρεια προάστια, ξέρεις καλά αυτό το περίεργο συναίσθημα: σαν να ζεις λίγο εκτός του «πυρήνα» της πόλης. Εκεί όπου χτυπάει ο ρυθμός, όπου γεννιούνται οι τάσεις, όπου συμβαίνουν όλα αυτά που μετά συζητιούνται παντού. Και κάπως έτσι, μπορεί να σχολάς από τη δουλειά, και ακόμη και οι πιο απλές έξοδοι μοιάζουν συχνά με μικρή… αποστολή προς το κέντρο.
Γι’ αυτό και κάθε νέα άφιξη σε αυτή τη μεριά της Αττικής αποκτά άλλη βαρύτητα. Δεν είναι απλώς ένα ακόμα άνοιγμα, είναι μια μικρή επιβεβαίωση ότι κάτι αλλάζει και εδώ, πως ο χάρτης της εστίασης στα βόρεια εμπλουτίζεται και αλλάζει, και πως δεν χρειάζεται πάντα να κατεβαίνεις στο κέντρο για να νιώσεις πως «συμβαίνει κάτι».
Ακριβώς απέναντι από το Golden Hall, το νέο The Fiction Athens έφερε μαζί του έναν πιο σύγχρονο, κοσμοπολίτικο αέρα, με ξεκάθαρη urban ταυτότητα. Μπαίνοντας, το βλέμμα σου τραβούν αμέσως οι λεπτομέρειες. Φωτιστικά με έντονη παρουσία στον χώρο, ο οποίος είναι προσεγμένος και αποπμέει μια ήσυχη πολυτέλεια. Μια αίσθηση που ισορροπεί ανάμεσα σε design και χαλαρή κομψότητα.
Και κάπου εκεί, παίρνοντας μια δεξιά στροφή με το που διαβείς την πόρτα, αποκαλύπτεται και το Lalane. Έα μπιστρό με ευρωπαϊκή αύρα, ζεστή παλέτα χρωμάτων και πράσινα μάρμαρα, και ένα μενού με υπογραφή, αφού το μενού επιμελείται ο βραβευμένος με αστέρι Michelin σεφ Αλέξανδρος Τσιοτίνης, ενώ σεφ του Lalane είναι ο Γιώργος Νεστορίδης, ο οποίος υπογράφει μια κουζίνα με σαφή κατεύθυνση και προσωπικό ύφος.
Η προσέγγιση του μενού κινείται ανάμεσα στη μεσογειακή νοστιμιά και τη γαλλική φινέτσα, φέρνοντας στο σήμερα πιάτα που πατούν σε οικείες γεύσεις, αλλά αποδίδονται με μια πιο σύγχρονη, ανεπιτήδευτα comfort λογική.
To γεύμα μας ξεκίνησε με ένα ολόφρεσκο προζυμένιο ψωμάκι, συνοδεία χειροποίητου βουτύρου με τραγανό κρεμμύδι, και με ελιές Καλαμών.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Το ταρτάρ μοσχαριού, με λάχανο στα κάρβουνα, ψητό κρόκο αυγού και κρέμα κρέμα από γκοργκοντζόλα είχε μια ευχάριστη καπνιστή γεύση, και παιχνιδιάρικη ένταση από το τυρί, διαφοροποιώντας το από τα πιο κλασικά ταρτάρ που συνηθίζουμε να δοκιμάζουμε, ενώ παράλληλα ήταν και ένα πιάτο πολύ όμορφο στο μάτι. Κάτι που χαρακτήριζε όλα τα πιάτα που ήρθαν στο τραπέζι μας.
Συνεχίσαμε με tacos με πίτα από φάβα, καπνιστό χέλι, κρέμα κουμκουάτ και χόρτα στα κάρβουνα, με γήινη και συνάμα θαλασσινή γεύση, αλλά και τα τραγανά αραντσίνι παστίτσιου. Οι κροκέτες ζυμαρικών «fregola sarda» είχαν για γέμιση μια πλούσια σε γεύση σάλτσα με ραγού μοσχαριού που έλιωνε στο στόμα, και κρεμώδη μπεσαμέλ τρούφας για ''μαξιλαράκι''.
Από σαλάτες, δοκιμάσαμε την ελληνική μπουράτα, με τις ωραίες υφές. Ποιοτική burrata από βουβαλίσιο γάλα, τσιγαριαστά χόρτα, μαύρο σκόρδο, τραγανό φύλλο, πάντρευαν την εμπειριά της κλασικής ιταλικής σαλάτας, με μια διαφορετική μα εξίζου νόστιμη χορτόπιτα.
Και ήρθε η ώρα των κυρίως. Αν αγαπάτε τα χυλωμένα ριζότο και τις πλούσιες τυρένιες γεύσεις, τότε, αυτό το ριζότο παρμεζάνας με αρώματα σαλάτας καπρέζε, θα το αγαπήσετε. Ριζότο Vialone Nano μαγειρεμένο σε νερό παρμεζάνας με πούδρα από βασιλικό, ντομάτα και βουβαλίσια στρατσιατέλα. Ένα από τα αγαπημένα μου πιάτα του δείπνου.
Τέλος, ήταν η σειρά και για δύο πιο μπαμπάτσικα κυρίως. Πολύ comfort επιλογές. Παέγια αλλιώς, με παπαρδέλες. Σαλάμι chorizo, μπουκιές κοτόπουλου, καπνιστά μύδια, φρέσκες γαρίδες, πιπεριές piquillo. Ένα πλούσιο πιάτο, με πολλές γεύσεις που ισορροπούσαν μεταξύ τους, με το γευστικό αποτέλεσμα να δικαιώνει τον τίτλο του πιάτο. Και για τον επίλογο των αλμυρών, ο σεφ μάς έφερε στο τραπέζι ένα ζουμερό και ψημένο με τους χυμούς του μοσχαρίσιο rib eyre. Σερβιρίστηκε με δεμένη και αρωματική σάλτσα βουτύρου café de Paris και απλά, αλλά καθόλου απλοϊκά, τραγανά τσιπς πατάτας.
Θα επιστρέψω σίγουρα, μεταξύ άλλων και για τα γλυκά, τα οποία δυστυχώς δεν πρόλαβα να δοκιμάσω. Το σουφλέ σοκολάτας με κρέμα τόνκα και σορμπέ passion fruit, με κοιτούσε από το μενού πολλά υποσχόμενο.
Δείτε επίσης:
Αλέξανδρος Τσιοτίνης: «Η μαγειρική δεν επιμελείται από απόσταση, διδάσκεται μέσα από το παράδειγμα»
from cantinamag.gr https://ift.tt/IFzS7VH
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου