Φλάρος: Ένα νεο-καφενείο στο Παγκράτι με έντονη καπνιστή γεύση και έμφαση στα τυριά

Στον Φλάρο στο Παγκράτι, μια σύγχρονη εκδοχή του καφενείου, όπου το φαγητό παίρνει σαφώς τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Στο Παγκράτι οι νέες αφίξεις στο χώρο της εστίασης είναι σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Νέες προτάσεις ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια. Άλλες έχουν ενδιαφέρον, άλλες πάλι όχι, έτσι και αλλιώς αυτός είναι ο νόμος της αγοράς. Στην πρώτη κατηγορία, θα εντάξω τον πρόσφατο Φλάρο. Δεν άνοιξε τις τελευταίες μέρες, έχει όμως μόλις δύο τρεις μήνες ζωής. Δηλώνει καφενείο, χωρίς όμως να υπηρετεί ακριβώς την παραδοσιακή έννοια του όρου. Θα έλεγα ότι περισσότερο μοιάζει με μια σύγχρονη εκδοχή του, όπου το φαγητό παίρνει σαφώς τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο χώρος μικρός και πατάει σε γνώριμα μοτίβα: μωσαϊκό στο δάπεδο, ξύλινα τραπέζια με μαρμάρινες επιφάνειες, μεγάλες τζαμαρίες που ανοίγουν προς τον δρόμο και μια κουζίνα ανοιχτή στο βάθος. Η εικόνα παραπέμπει σε μια παλαιότερη Αθήνα, αλλά εδώ λειτουργεί περισσότερο ως σκηνικό παρά ως κεντρική ιδέα. Το ενδιαφέρον μεταφέρεται στη μικρή κουζίνα, σχεδόν εκτεθειμένη, όπου ο Στέφανος Βλασσόπουλος, σεφ – ιδιοκτήτης, έχει στήσει μια μικρή παρέα που με τα βίας χωράει. Η δράση εξελίσσεται γύρω από τις ανοιχτές φωτιές, με μια σχάρα και μια μασίνα. Όπως καταλαβαίνετε η φωτιά είναι ο βασικός άξονας της κουζίνας. Σχεδόν όλα περνούν από αυτήν, αποκτώντας ένα έντονο καπνιστό αποτύπωμα που καθορίζει τη γεύση. Σε κάποιες περιπτώσεις λειτουργεί υποστηρικτικά, δίνοντας βάθος, σε άλλες όμως γίνεται κυρίαρχη και κάπου χάνονται λίγο οι ισορροπίες. Οι οφτές πατάτες, για παράδειγμα, κουβαλούν τη μυρωδιά του κάρβουνου, αλλά η ξινή κρέμα και τα μπαχαρικά που τις συνοδεύουν τους δίνουν μια ενδιαφέρουσα ισορροπία. Αντίστοιχα, οι αλοιφές και οι παρασκευές με καπνιστά τυριά κινούνται προς μια πιο βαριά, λιπαρή κατεύθυνση που δεν αφήνει πάντα χώρο στις επιμέρους γεύσεις. Όχι και τόσο κακό για όσους αγαπούν τις καπνιστές νότες. Δείτε επίσης: No Crumbs: Για κρουασάν με ρυζόγαλο και λουκανικόπιτα με teriyaki στο Παγκράτι (+video) Γενικά ο κατάλογος είναι σύντομος και βασίζεται σε ελληνικές πρώτες ύλες, με εμφανή πρόθεση στήριξης μικρών παραγωγών, και αλλάζει συχνά. Τα τυριά έχουν κεντρική θέση και επανέρχονται σε αρκετά πιάτα, δημιουργώντας μια αίσθηση συνοχής. Υπάρχουν στιγμές που οι συνδυασμοί δείχνουν πιο καθαροί και στοχευμένοι, όπως σε πιο απλές συνθέσεις όπου η οξύτητα και η λιπαρότητα βρίσκουν καλύτερη ισορροπία. Σε άλλες, οι εντάσεις συσσωρεύονται χωρίς να δένουν πλήρως. Στα κυρίως, η κατεύθυνση στρέφεται προς γνώριμα, σχεδόν σπιτικά μονοπάτια. Πιάτα κατσαρόλας που έχουν μια πιο σύγχρονη διάθεση αλλά παραμένουν κοντά στην παράδοση. Το αποτέλεσμα είναι ευχάριστο, χωρίς όμως να ταιριάζει απόλυτα στην φιλοσοφία του καφενείου, που θέλει να πρεσβεύει. Συνολικά, ο Φλάρος δείχνει να έχει σαφή κατεύθυνση και μια ιδέα που βασίζεται στη φωτιά και την απλότητα της πρώτης ύλης. Την ίδια στιγμή, βρίσκεται ακόμη σε φάση διαμόρφωσης. Οι καλές στιγμές υπάρχουν, αλλά η ισορροπία στις γεύσεις και η συνέπεια στην εκτέλεση είναι στοιχεία που θα κρίνουν την εξέλιξή του. Για την ώρα, λειτουργεί περισσότερο ως στέκι, κάτι που φαίνεται να είναι και μέρος της ταυτότητάς του. Και στην ερώτηση αν θα το επισκεπτόμουν ξανά σύντομα, η απάντηση είναι θετική. Γιατί μέσα στον καταιγισμό των «φασέικων» μαγαζιών, ο Στράτος έχεις δώσει στον Φλάρο χαρακτήρα, που το κάνει να ξεχωρίζει. info Δαμάρεως 25, Παγκράτι, τηλ.: 210 4403 818   Δείτε επίσης: 1890: Μια νέα fine dining εμπειρία, με τσιπούρα πρασοσέλινο και μπαμπάδες με ρούμι Σεϋχέλλες: Για τις φημισμένες παπαρδέλες με καβουρμά και τριγωνική κασερόπιτα

 

from cantinamag.gr https://ift.tt/e5rZPfx